Iedereen is van de wereld en de wereld is van iedereen

Mindenki a világon, és a világ mindenkié. Hongaars. Onverstaanbaar, wél betaalbaar. Vanaf Amsterdam reizen Wayne en ik via een teringlange Stau in Frankfurt naar Wenen. De bus rijdt binnen in een overdekte parkeergarage en verdwijnt achter een walm van warmte terug naar Amsterdam.

Het is hier geen hotel
Daar start het avontuur: de hitte, de klamme bagage, de zooi en de zigeuners. Ik plof neer op een bankje met internetverbinding en wacht op de derde, laatste bus naar Boedapest. De trip per grote oto (dit is een inside joke, negeer, negeer, negeer) strandt na vier uur in een klein stationnetje in het centrum van Hongarije. Onze host wacht boven één van de zevenduizend uitgangen verderop. Zijn handen zijn nat en zout als hij zijn rechter om de mijne vouwt. “Nice to meet you. Do you prefer to go to the apartment first or eh, I can let you see the city?” Maar dat is geen vraag. Ondanks de meedogenloze slapeloosheid die rond waant in mijn onderbenen, blijkt dit een absolute suggestie op voorbedachte rade: niks meer aan te doen en gaan met die banaan. Ik sjouw mijn lijf achter de zijne aan, haak af tijdens de voetbalgesprekken en leg mijn armen over de railing van de brug. Over tien minuten gaat het licht aan.

De Praagse Lente (1968)
We ontbijten met chocoladebroodjes en prikwater. De kaart met prominente plaatjes erop wappert zachtjes in de ochtendwind. Het is zondag en het is rustig. Mijn stoel wiebelt in grote getale, maar dat deert niet. Op de balkons van de grote vierkante gebouwen in onze straat staan lelijke mannen met witte hemden. Soms hangen er bloemen over de tralies, onderweg naar de volgende droge, holle bak. Ons plan: een bezoek aan het parlementsgebouw (niet ver weg, dus dat vlot makkelijk te voet), Buda (de tegenhanger van Pest, bereikbaar door één van de honderd aquaducten over te steken) en tot slot Hero Square (aka: badhuis, dierentuin, park en veel plein).

Doordat geschiedenis en daarmee Historische Contexten niet in ons pakket ontbrak, rest er wat kennis over Hongarije in ons brein, namelijk: de Hongaarse Opstand (1956). Overal in de stad worden er voorname figuren afgebeeld op paarden of niet verder dan hun schouders met, wanneer van geestelijke aard, aureolen om hun koppen en dat leidt tot een helse zoektocht naar Dubceck (die eigenlijk Nagy scheen te heten, vandaar dat ‘helse’).

buda1
Uitzicht op Buda vanuit de kade in Pest

Don’t stop believing
Buda voelt als Praag met haar massieve, pastelkleurige panden en de nauwe straten met platte grijze tegels waar zwermen Chinezen achter elkaar aan sjorren met jassen over hun hoofd. Er zijn ook veel Duitsers (en die zijn vooral heel dik), verder is het niet toeristisch. We lunchen bij Miro. Dat is/was (morsdode vent inmiddels) een kunstenaar van Spaanse origine. Wayne eet een aubergineprutje. Dat is lekker aan op de menukaart van verschillende restaurants, en probeer vooral: het klinkt bitter/goor/walgelijk/smerig, maar het is redelijk verrukkelijk.

Processed with VSCO with a6 preset

Loessoe in de sky
Pest is groots. Er lopen verstotenen met honden en hoeden in hun handen over de lange lanen, terwijl de zon hun zelfverzonnen moraal verwast die om hun schouders hangt. De groene paaltjes bakenen de broze stroken af en begeleiden de bezoekers naar de helden van Hongarije. Stefanus, wiens laatste vier letters ongemakkelijk plaatsnemen als woord in onze taal, ontvangt een kroon van een afgezant van de paus. De rest van de mannen schrijft történelem in een verwarde houding. We slenteren van het water tot over de brug, langs blauwe Eftelingkastelen en trouwerijen naar een Frans Duijts-in-concert-happening in een overdekte circustent. De menigte zingt en sommigen dansen (zie: kwabjes everywhere). Ze zijn losser dan bij ons, en verplaatsen zich neuriënd door de blauwe rook.

Het park
Voordat ik dit blog afsluit, één ding: dwaal. Je struint langs kerken, bouwvakkers, tijdschrifthoeken, nog meer kerken, mooie mensen en, onder meer, intens vet fokking prachtige ambassadekantoren. Go see it yourself, en plak die foto’s op je instalijn. Dan druk ik de mijne effe af bij de printshop in de stad. Later alligator! ❤

Processed with VSCO with a6 preset

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s