En toen was het jaar voorbij. Cheers!

Zolang het collegejaar strekt is er geen eindeloze vrijheid. Die start namelijk pas bij de uitreiking van je P, het allerlaatste cijfer in Osiris of gewoon, wanneer je schijt hebt aan alles en slingerend op je fiets naar huis sjeest. Een doodnormale, maar lekkere aanvang van de zomer – en zo is het bij mij altijd geweest, tot dit jaar.

Deel 1
Het begon allemaal in september
Papa zette me af met zijn lange blauwe bak, schuin en illegaal geparkeerd stond-‘ie, tegenover een Turks kroegje op de grens van Overvecht. We verhuisden een stuk of twintig tassen twee hoog het gele paleis binnen en daarna hing ik solo uit het raam om ‘m uit te zwaaien. “Doei! Tot snel!”Lees meer »