50 modderfakking shades of weilanden

Ola, kersvers internetvreugd. Drie weken terug stond mijn ouwe huisgenoot (Els) met haar blitse tweewieler voor mijn elitaire trappenhuis. Ze was er helemaal klaar voor, die mieters sportieve fietsvakantie. Ik wat minder, en rende nog duizend keer de treden op en af voor haarspeldjes, elastiekjes, vuilniszakken en pindakaas met stukjes.

Woensdag
Knooppunt 60
Met de LF-bijbel onder Els’ oksel, fietsten we de stad uit. “Bij vakanties als deze gaat het niet om het aantal kilometers, maar om de weersomstandigheden,” verkondigde mijn personal guide die al eerdere trektochten – weergaloos – had afgelegd. Ik wist niet of ik het daar helemaal mee eens was. Immers: knooppunt 60 liet lang op zich wachten. We schakelden tussen bos en kanaal, staken rivieren over en werden af en toe ingehaald door dezelfde wielrenner die de verkeerde goddelijke bundel bij zich droeg. Nog steeds geen knooppunt 60. Lachen.

0019
Ha-ha. Huilen, brb.

Tegen vijven rammelden onze magen en rees superspontaan, zomaar ineens, uit het letterlijke niets een middelmatig bruine ommuring – onze redding. Een beschermd monumentaal gebeuren waar we lekker in de weer konden met gasfornuisjes en ander aanmoddergenot. Fort Bakkerskil heette het.

Een lieve, ronde minionvrouw drentelde naar ons toe en vroeg of we liever ons kampement uitsloegen of in de slaapzaal pitten. #Teamlekkerzachtbedmetklamboe was helaas te laat met haar voorkeur, want d’r side by side spiritguru bulderde dat “we gewoon het avontuur aangingen”. En zo verdreven we eerst achttien schapen naar het weiland next door, kookten we tussen zwaluwpoep in de grote schuur wegens pissende opperheren en lag #teamlekkerzachtbedmetklamboe in het snurkwalhalla van de avonturier.

Donderdag
De Biesbosch
Jasmijn, oud-collega en megaberoemd door haar functie als penningmeester bij het LAKS, was met haar ouders nét naar een boerengat verhuisd. En dat scheen plompverloren naast ons verblijf te vertoeven. Of we pannenkoeken kwamen eten als ontbijt. JA DUH. ❤

0018
Els, moi, Jasmijn

En toen begon de allergrootste ellende EVER. De regen viel met bakken uit de hemel – en daar was mijn gele Xenosponcho niet tegen opgewassen. Bij iedere uithaal kroop het plastic pantser dichter tegen mijn onderbuik; mijn schoot doorweekt. We fietsten. Mijn benen donkerzwart; een zwembad-in-een-zwembadillusie in mijn suede schoenen. We fietsten. (Els had nergens last van, die had zich per slot van rekening fatsoenlijk voorbereid). We trapten, zo hard als we konden. Links lichgroene weilanden, rechts gelig geworden parels door de zon. We fietsen. Hingen hoog boven ons zadel. De wind woei. Achter ons de akkerbouw, voor ons verloren natuur. De wind sloeg de eindeloosheid in je gezicht.

De pont ging niet.

We overnachtten via via aan de overkant van het water.

Vrijdag en zaterdag
Antwerpen
Windkracht 6 veranderde in het geluksnummer. Zuid-Westelijke stormen regen onze lijven als barbecuegroenten aan de kittige luchtstroom. Mijn eerste versnelling bezweek. Gevangen als prooien op de dijk. De spaken braken. En ik ook. “Zullen we het laatste stukje met de trein?”

Schermafbeelding 2017-09-03 om 15.59.10“Hier is het, volgens mij,” aarzel ik. We staan voor een oude kantoorflat. “Ja? Oké. Bel dan.” Vooruit. De zoemer klinkt door de hal. “Hallo met VerzonnenNaam89, wie is daar?” Eh. “Els en Sophie uit Nederland. *Superlang lulverhaal*” En toen konden we naar binnen.

Via Couchsurfing hadden we een bank geboekt bij een vetaardige Belgenmeneer die vijf minuutjes van centraal station woonde. In ruil voor niks- maar wij maakten er maar een Nederlands/Mexicaanse maaltijd van, werden we de stad rondgeleid. Om ons heen hoge huizen, geen ingewikkelde bomensoorten; winkels en supermarken, geen droog brood met pindakaas; musea, geen verwilderde ossenkoeien; toiletten, geen kale modderpoelen; lampen en ménsen, no more onophoudelijk niks. We hesen onze rammele tweewielers op roltrappen, sjeesden onder de Schelde door, bekeken de stad vanaf het noordelijkste puntje van de MAS en dansten onder een sterrenhemel de vakantie ten einde.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s