Klaar

Ik ben klaar. Na zeven jaar middelbare school, drie onderwijsbuildings, duizend nieuwe klasgenootjes, twintig eindexamens en vier verschillende profielen: ik ben klaar.

September
Ik schreef over de vijf minuten van thuis tot het station, en dat alles koud geworden was. Dat het wit van de wind in mijn palmen voltrok, en dat de zomer ziek was- terminaal. Over Sandra en over Amsterdam, en dat ik een sukkel was en sukkels zijn duur. Maar dat heb je allemaal niet gelezen, want het was on-af en ik had het druk en de sog oversteeg in al haar facetten in mijn postpuberale tienerbrein.

Laatste loodjes
In maart was niet alleen mijn projectweek (aardrijkskunde, maatschappijwetenschappen én de deadline voor mijn pws), maar ook de maand waarin ik mijn opdrachten van de Kunstacademie Utrecht (HKU) ontving- die ik drie weken na dato moest inleveren in mijn tentamenweek. (U leest: StREssS.) Wenn alles paletti war, boog ik mijn hoofd over de examenstof, en viel in slaap.

Lees meer »

Advertenties

Mooi(er) is het niet

Donderdag was ik in Amsterdam. Ik ging naar een persvoorstelling in Noord. Dat was een flinke wandeling vanaf Centraal, maar ach. Zo’n stevige hike door een sluimerende, enthousiast wordende regenbui is goed voor sceptische hersenspinsels en maakt modderpaadjes in mijn hart voor de Meeuwenlaan.

Ik ben verknocht aan lelijke flatgebouwen en azuurblauwe Turkse buurthuizen, schijnt. Mijn maag keert ondersteboven, achterstevoren bij het zien van dikke draden was, kekke plastic bloempotten gevuld met hanggeraniums en potgrond special (Intratuin Malden, vooraan bij de kassa). Ik houd van quasi Engelse tuinen, donkergrijze weerspiegelingen en hyperrealistische reclameborden. Met een 50mm propte ik het zooitje ongeregeld bij elkaar.

Lees meer »