Op reis is anders dan op vakantie

Nadat ik mijn nacht had doorgebracht op een ijskoude vliegveldvloer in Stansted, vloog ik terug naar Duitsland. Ik was op reis geweest, net zoals de kat van Ome Willem.

Vorig jaar schreef ik over Frankrijk. Vroeger ging ik daar vaak heen. In een Happy Tent op een animatiecamping. Soms in een echt bed, vaak door gebrek aan pufkwaliteiten één met de aardbodem. Dat was dan met mijn ouders en mijn broertjes en mijn zus. ’s Avonds kaartten we of speelden tafeltennis bij oranje antikraakverlichting. Als de nacht aanbrak en de massa onder hun stoffen doeken dook, bezorgden horrorzoemers rode stippen op mijn lijf. Ik ben hot en dat is geen grapje (lees dit artikel). Toen ik zeventien was, namen we een huisje aan zee (in een dorp waar tieners zich verliezen in de drank en in elkaar). Het heeft op de dag van aankomst na, de hele vakantie geregend.

Lees meer »

Advertenties

Franse zomerloomheid

We zitten in de auto. Al twee dagen. Onze bovenbenen plakken aan elkaar. Klampen zich vast aan het imaginaire wandje tussen mijn zus en mij in. Gebouwd van canvastassen, koffers en plastic H&M shoppers. Het hoofd tegen het raam. Dicht. Airco. De Franse chansons staan aan. Al twee dagen. Maar ja. C’est une bonne romance. Ik moet plassen. Nog honderdduizend kilometer voor het eerst volgende tankstation. C’est une belle histoire.

De camping die we hebben uitgezocht krijgt twee sterren op Kampeerkaart.nl en wordt omschreven als een ‘idyllisch plekje om nader tot jezelf te komen’. We krijgen een plekje toegewezen naast de caravans, tussen de Action tentjes van baanlozen met rugzak. Nummer 433 onder een kunstmatig verjaagd wespennest. Top.

Het is snikheet. Papa zet de tent op. Alleen. Maar toch samen. Ik dicteer onderuitgezakt tegen de uitgestalde kookset welke stok eerst moet. “Nee, nee. Eerst die rooie.” Zijn kop verandert langzaam in ’n zongedroogd tomaatje. “Done,” beaamt hij, terwijl hij onverschrokken ons kasteel verbouwt. Ik pers mijn lippen op elkaar en staar mijn zus aan die het slaapspul etaleert. “Ja, prima,” mompelt zij. We slapen zonder tochtstrook.

Lees meer »